|
 Sylvia Rajfova jest młodą zawodniczką z Czech, która w tym roku może sporo namieszać w Boulderowym Pucharze Świata. Podczas wyjazdu do Sofii (dzięki Euro26) mieliśmy okazję zadać jej kilka krótkich pytań. A oto wynik tej rozmowy:
Jak się zaczęła Twoja przygoda ze wspinaniem?
Mój tata się wspinał i wraz z siostrą zaczęłyśmy z nim. Ile miałaś wtedy lat?
Zaczęłam w wieku 6 lat. Czy był to twój pierwszy sport?
Na samym początku uprawiałam równolegle gimnastykę.  Sofia 2007, fot.Bartosz Lesiak
Niestety byłam za wysoka na gimnastykę (śmiech) i musiałam przestać.
Czy masz jakieś inne hobby czy sport, które towarzyszą Ci przy uprawianiu wspinaczki?
Tak regularnie jeżdżę „central - skating”, ale traktuję to bardziej jako drugie hobby. Pod koniec ubiegłego roku po zawodach w Ims’cie w Ospie udało Ci się poprowadzić drogę 8b/b+. Jak traktujesz twoje sukcesy w skalach do sukcesów w zawodach boulderowych?
Zawody są dla mnie najważniejsze. Wspinanie w skałach traktuje jako dodatkową zabawę. Bardzo lubię ciężkie drogi. Bardzo lubię ciężko nad nimi pracować. A jeśli chodzi o zawody to biorę w nich udział od najmłodszych lat i przywykłam do startów. Zauważyłem, że na zawody Pucharu Świata uczęszczasz z mamą. Czy jest ona Twoim menagerem?
Tak to prawda. Bardzo dużo mi pomaga. Przyjeżdża ze mną, ponieważ nie mam jeszcze prawa jazdy (śmiech). Jestem jeszcze za młoda. Mama jest dodatkowo moim kierowcą i trenerem. Na zawody jeżdżę również z moją siostrą. Czy Twoja mama jest wymagająca jako trener?
Mama wie, że robię coś na treningu w nieodpowiednim momencie, że moja uwaga powinna być skupiona nad innym elemencie niż akurat pracuję. Pochodzisz z Brna. Macie bardzo silna ekipę. Powiedz, jak to jest trenować z takimi osobami jak Tomas Mrazek? Z gwiazdami wspinania?
Trenowanie z nimi to naprawdę dobry trening. Szczególnie Tomas i Martin Stranik. Do treningu potrzebuję osób lepszych ode mnie. Dziewczyny niestety nie są tak dobre. Jedynie Helena trzyma naprawdę przyzwoity poziom.  Praga 2006, fot Bartosz Lesiak.
Oczywiście moi rodzice są moimi sponsorami. Mam jednego. Jest nim Triop. Zaopatruje mnie w buty oraz w niewielkim stopniu wspomaga finansowo. Tata szuka dodatkowych sponsorów na wyjazdy. Ostatnio intensywnie próbuję znaleźć dodatkowe wsparcie, abym mogła wystąpić Le Reunion na Mauritiusie. (Sylvia zajęła 3 miejsce – najwyższe w swojej dotychczasowej karierze)
Przeglądałem kalendarz startów i zauważyłem, że zamierzasz wziąć udział we wszystkich edycjach bouldeorywch Pucharu Świata?
Tak, to prawda. Jakie są więc twoje plany na ten rok?
Chciałabym zająć 3 miejsce w boulderingu w generalnej klasyfikacji Pucharu Świata. Namieszałaś już w tym roku! W Birmingham byłaś 8, Erlangen tak niewiele zabrakło i zajęłaś ostatecznie 4 lokatę. Może dzisiaj będzie lepiej? (rozmawiamy po półfinałach)
O nie! Dzisiaj pewnie będę 15. Problemy bardziej odpowiadały niższym osobom. Wyższe dziewczyny niestety nie dały rady. Masz jakieś specjalne plany na Mistrzostwa Świata czy konkretną edycję Pucharu Swiata?
Nie mam żadnych specjalnych planów na ten rok. Chcę jak najwięcej startować. Mam w tym roku naprawdę dużo startów. Jak jest z kobiecym wspinaniem w Czechach?
Uważam, że 2 czy 3 dziewczyny mogły by brać udział w PŚ i konkurować z najlepszymi w półfinałach.  Sofia 2007, fot Bartosz Lesiak.
Jakiej muzyki najczęściej słuchasz?
Dance, r’n’b, hip-hop. Co lubisz robić w wolnym czasie?
„Central-skating” i zakupy. (śmiech). Ulubiony rejon wspinaczkowy w Europie?
Kalymnos!!! (Grecja) A bould’eorowy?
Oj, nie ma takiego. Nigdy się nie wspinałam na naturalnych bould’ach. A w Czechach?
Rasti Kras koło Brna! Ostatnia runda boulderowa Pucharu Świata wypada w Twoim rodzinnym mieście Brnie. Będzie zapewne duża rzesza Twoi fanów?
(śmiech) Oj nie wiem. Życzę Ci, żebyś wygrała w swoim rodzinnym mieście i bardzo dziękuję ci za wywiad.
Ja również dziękuje. 
Rozmawiał
Bartosz Lesiak. Wywiad przeprowadzony dzięki
Euro26.
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze.
Prosimy zaloguj się lub zarejestruj. |
Artykuły 
